Potwory.

Są za ścianami,

Są pod łóżkami,

Kryją się w cieniach -

Mroczne wcielenia.

Szkaradne paszcze, krępej budowy,

Są w naszych szafach i snach. Potwory.

Straszą po nocach,

Chowamy się w kocach,

Oślizgłe bestie

Pachnące wstrętnie,

Piszczą i warczą,

W myślach nas karcą,

Sponiewierają

Dotykiem ciało.

Krążą nad głową

Jak nad zdobyczą

I wyczekują

Cicho coś knując.

Snują się, suną

W noc tą ponurą,

Są wygłodniałe,

Dziwnie wspaniałe.

Nikt ich nie widzi,

Choć ranią bliźnich,

Sapią i dyszą

Jak za słodyczą

Póki nie zgaśnie

Ciemność wyraźnie

I słońce zacznie

Budzić się zacnie.

A gdzie są dniami?

Są potworami.

Znikają we mgle

Rosy codziennej?

Rozpływają się?

Toną w odmęcie?

Gdzie są potwory,

Gdy dzień jest zdrowy?

Są w naszych głowach

I cichną w słowach,

W hałasie miasta.

I są jak kasta,

Rosną, by na noc

Okazać swą moc

Budząc zmartwienia,

Dając cierpienia.

Dorastaliśmy,

Zabijaliśmy

Kształty, by zniszczyć

Wyobrażeń wstyd.

Dojrzewaliśmy,

Potwory z nami.

Nie zabiliśmy,

Są problemami.