Va bene.

To nie deja vu,

To po prostu c'est la vie.

Jednakże widząc Ciebie "adios" nie powiem Ci.

Przy Tobie serce moje jakby cierniami ściskane,

W ścianę uderzane,

Z procy wystrzeliwane.

Lecz nie mam już "bad feeling",

Nie stąpam po cienkiej linii,

Uczucia poukładałem konsekwentnie,

Nie mętnie.

Odeszłaś.

Nareszcie odeszłaś...

Choć nie wiem czy nie płakać,

Czy śmiać się, czy przejmować.

Byłaś mym habitusem,

Za Tobą biegłbym kusem

Gdyby tylko zdarzenia

Miały inny punkt odniesienia.

Mamy wszystkiego efekty

I nie oddamy ich do korekty,

Nie odrodzisz się Aniołem

Skoro przez Ciebie płonąłem.

Prima ważna sprawa:

Ustygła w Tobie wrzawa,

Nie widać niepokoju,

Który podniecał kowbojów.

Jednakże secundo:

Nie widzisz nigdzie "undo" -

- Niszczę do Ciebie wenę.

I wkońcu jest va bene.