W cieniu słońca.

Płynąłem z Tobą na świata skraj,

To był mój raj,

Rzeką wzburzoną, ze spokojnym tchem

Trzymałem Cię.

Czy naprawdę wypaść musiałaś z moich objęć?

Czy konające serce da mi zapomnieć?

Odeszłaś dziecko, odeszłaś prędko,

Zostałem sam.

Dom opuściłem, na ogień patrzyłem

W cieniu słońca, którym mnie obdarowałaś.

Oddycham płytko, czuję, że blisko

Jest znalezisko

Zawierające moje wspomnienia,

Źródło cierpienia.

Czy pogrzebać miłość pielegnowaną tyle lat?

Czy nadchodzi koniec, gdzie z Twych włosów kwiat?

Odeszłaś dziecko, odeszłaś prędko,

Zostałem sam.

Oddałem Ciebie temu co w Niebie

W cienu słońca odkrywa Twój dar.

Stracona rodzina, stracona nadzieja.

Gdzie się podziała moja obsesja

Na temat matki, na temat dziecka?

Wyrzuciłem z myśli nasze szczęścia.

Odeszłaś dziecko, odeszłaś prędko,

Zostałem sam.

Dołączysz do matki, poznasz jej gadki,

Poznasz uczucia.

Odchodzę dziecko, odchodzę wolno,

Straciłem was.

Stoję i moknę nad Twoim grobem.

W cieniu martwego słońca.